Πόσο πολύ να ήξερες ...
Θα ήθελα να ήσουνα εδώ
να με άγγιζες, να με φιλούσες
να ένιωθα τη καρδιά σου να χτυπάει
μόνο για μένα ..
Αχ να ήξερες πόσο πολύ το θέλω ...
Όλα για σένα ...
μια ατέλειωτη αγάπη
μια σανίδα σωτηρίας
στις ελπίδες σου φτερά
Ήμουν κάποτε για σένα
το νερό μες στο ποτήρι
το ατέλειωτο χατίρι
και η μεγάλη σου χαρά
Όλα τα δωσα για σένα
τίποτα δεν κράτησα
γιατί εσένα στη ζωή μου
μόνο εσένα αγάπησα
Ήμουν κάποτε για σένα
το μεγάλο όνειρό σου
η καρδιά και το μυαλό σου
και ο πρώτος σου σταθμός
Ήμουν κάποτε για σένα
ουρανός στην κάμαρά σου
τώρα βλέπω ότι ήμουν
μόνο ένας αριθμός
Όλα τα δωσα για σένα
τίποτα δεν κράτησα
γιατί εσένα στη ζωή μου
μόνο εσένα αγάπησα
Ώσπου ...
Ποιητή του έρωτα
Ώσπου η καρδιά μου να μη χτυπάει
Ώσπου τα χείλη μου φιλιά να μη μπορούν να δώσουν
Εγώ θα Σ' αγαπάω ...
Άκου το τραγούδι και νιώσε τη κάθε του λέξη ...
Ώσπου η γη να μη γυρίζει πια
Ώσπου το φως να γίνει σκοτεινιά
Ώσπου κι αυτός ο ήλιος να σβηστεί
Ώσπου ο χρόνος πια να ξεχαστεί
Θα σ' αγαπώ
Ώσπου στα μάτια σου να δω φωτιές
Ώσπου κι εσύ σαν κεραυνός θα καις
Ώσπου να πάψει η ανατολή
Θα σ' αγαπώ και πάλι πιο πολύ
Θα σ' αγαπώ
Θα σ' αγαπώ όσο κανείς δεν αγαπάει
Θα σ' αγαπώ
Με μιαν αγάπη που ο νους σου δεν χωράει
Θα σ' αγαπώ
Ώσπου η γη να μη γυρίζει πια
Ώσπου το φως να γίνει σκοτεινιά
Ώσπου κι αυτός ο ήλιος να σβηστεί
Ώσπου ο χρόνος πια να ξεχαστεί
Θα σ' αγαπώ
Ώσπου στα μάτια σου να δω φωτιές
Ώσπου κι εσύ σαν κεραυνός θα καις
Ώσπου να πάψει η ανατολή
Θα σ' αγαπώ και πάλι πιο πολύ
Θα σ' αγαπώ
Θα σ' αγαπώ όσο κανείς δεν αγαπάει
Θα σ' αγαπώ
Με μιαν αγάπη που ο νους σου δεν χωράει
Θα σ' αγαπώ
Πέρα από κει που φτάνει η αντοχή
Θα σ' αγαπώ και πάλι πιο πολύ
Μέχρι το θάνατο και πιο μακριά
Μέχρι να πεις πεθαίνω τώρα πια
Θα σ' αγαπώ