Χρόνια μας πολλά μανούλες ...
Χρόνια πολλά σε όλες τις μανούλες του κόσμου
με ένα τραγούδι που δείχνει τι σημαίνει
η μητέρα στη ζωή μας ...
Στην γιαγιά μου που έφυγε σήμερα ...
Αφιερωμένο στην γιαγιά μου
που έφυγε σήμερα
και μου λείπει πολύ ...
Τριαντάφυλλα πολλά στην ζωή μας ...
Ποίηση: Κώστας Καρυωτάκης.
Μουσική: Λένα Πλάτωνος.
Πρώτη εκτέλεση: Σαββίνα Γιαννάτου, δίσκος "ΚΑΡΥΩΤΑΚΗΣ - 13 ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ", αρχές του '80.
Σαν δέσμη από τριαντάφυλλα
είδα το βράδυ αυτό.
Κάποια χρυσή,λεπτότατη
στους δρόμους ευωδιά.
Και στην καρδιά
αιφνίδια καλοσύνη.
Στα χέρια το παλτό,
στ'ανεστραμμένο πρόσωπο η σελήνη.
Ηλεκτρισμένη από φιλήματα
θα'λεγες την ατμόσφαιρα.
Η σκέψις,τα ποιήματα,
βάρος περιττό.
Έχω κάτι σπασμένα φτερά.
Δεν ξέρω καν γιατί μας ήρθε
το καλοκαίρι αυτό.
Για ποιαν ανέλπιστη χαρά,
για ποιες αγάπες,
για ποιο ταξίδι ονειρευτό.
αφιερωμένο σε όλους εσάς ...
Ευτυχισμένη μ' έκανες ...
Την πιο όμορφη πανσέληνο σε γνώρισα
σ' ένιωσα μέσα στο κομί μου
σα να ήσουνα ένα με το σώμα μου
τόσο κοντά στην καρδιά μου.
Δε σε ρώτησα όνομα
τίποτα δεν ήθελα να μάθω
μόνο να νιώσω ήθελα
εσένα στην αγκαλιά μου.
Αγάπη σου έδωσα
λατρεία πήρα
και αν υπήρχες πάντα μέσα μου
ήσουνα εσύ που ευτυχισμένη μ' έκανες.
Όποιος χάνεται δε σημαίνει πως δεν υπάρχει ...
Χάθηκα αλλά υπάρχω ακόμα στην ζωή
Είμαι καλά και ευτυχισμένη
Σας αγαπάω πολύ ...
Την νεραιδα ΣΟΥ ...
Νεραιδα με έλεγες και εγώ χαμογελούσα
έβλεπα τα μάτια σου πόσο χαμογελούσαν
όταν τα χείλη σου το έλεγα
και ένιωθα ευτυχισμένη.
Αγάπη μου έδωσες
τον πόνο πήρες μακριά μου
με τις συζητήσεις μας
με έκανες να αισθάνομαι όμορφα.
Φιλιά μου χάριζες
και εγώ τα ένιωθα πως είναι μόνο για μένα
καμία άλλη δεν ήθελες
μόνο την νεραιδα σου ...
Είχα ξεχάσει ...
Eϊχα ξεχάσει πόσο όμορφο είναι να διαβάζω ποίηση.
Διαβάζοντας αυτό το ποίημα θυμήθηκα πόσο ευτυχισμένη ήμουνα
Που τίποτα δεν υπήρχε για μένα χωρίς μουσική, ποίηση, λογοτεχνία.
Γι' αυτό αυτό το ποίημα μου το αφιερώνω ...
ΘΑ ΞΕΡΕΙΣ ΠΩΣ ΔΕ Σ'ΑΓΑΠΩ ΘΑ ΞΕΡΕΙΣ ΠΩΣ ΔΕ Σ'ΑΓΑΠΩ ΚΑΙ ΠΩΣ
Σ'ΑΓΑΠΩ ΑΦΟΥ Η ΖΩΗ ΜΑΣ ΔΥΟ ΕΧΕΙ ΤΡΟΠΟΥΣ,
Η ΛΕΞΗ ΕΙΝΑΙ ΦΤΕΡΟΥΓΑ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ,
ΕΧΕΙ Η ΦΩΤΙΑ ΤΟ 'ΝΑ ΜΙΣΟ ΑΠΟ ΚΡΥΟ.
Σ'ΑΓΑΠΩ ΓΙΑ ΝΑ Σ'ΑΓΑΠΗΣΩ ΠΑΛΙ,
Τ'ΑΠΕΙΡΟ ΓΙΑ ΝΑ ΞΑΝΑΡΧΙΣΩ
ΚΙ ΑΠ'ΤΟ ΝΑ Σ'ΑΓΑΠΩ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΠΑΨΩ:
ΓΙ'ΑΥΤΟ ΚΙ ΕΓΩ ΔΕ Σ'ΑΓΑΠΩ ΑΚΟΜΑ.
Σ'ΑΓΑΠΩ ΚΑΙ ΔΕ Σ'ΑΓΑΠΩ ΣΑΝ ΝΑ 'ΧΑ
ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΑ ΚΛΕΙΔΙΑ ΤΗΣ ΕΥΤΥΧΙΑΣ
ΚΙ ΕΝΑ ΔΥΣΤΥΧΟ ΑΒΕΒΑΙΟ ΠΕΠΡΩΜΕΝΟ.
ΔΥΟ ΖΩΕΣ ΝΑ Σ'ΑΓΑΠΩ Η ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ ΕΧΕΙ.
ΓΙ'ΑΥΤΟ ΟΧΙ ΜΟΝΟΝ ΟΤΑΝ Σ'ΑΓΑΠΑΩ
ΜΑ Σ'ΑΓΑΠΑΩ ΚΙ ΟΤΑΝ ΔΕ Σ'ΑΓΑΠΑΩ.
Ότι ομορφότερο για μένα ...
Η αγάπη μου χαμογελάει ξανά
μου δείχνει το καλό της πρόσωπο
μου δίνει το χέρι και με παίρνει μαζί της
μετά από αρκετό καιρό.
Λόγια γλυκά μου λέει
και τα χείλη μου γεύονται φιλιά
αιασθάνομαι όμορφα
που βρίσκεται ξανά κοντά μου.
Την αγάπη αισθάνομαι στη καρδιά μου
νιώθω ζωντανή
δε φοβάμαι ξανά να την εμπιστευτώ
είναι ότι ομορφότερο για μένα.επιμένω ξανά...
Στο στήθος μου συνέχει θες να ξαπλώνεις
να νιώθεις τη ζέστη του
και να αισθάνεσαι την αγάπη που σου έχω ...
στον άνδρα της ζωής μου ...
Το ακούω δυνατά ...
Μήπως κάτι αλλάξει θα το ακούω δυνατά
και που ξέρεις μπορεί να γίνει κάτι μαγικό
και πάλι στην αγκαλιά μου βρεθείς ...
ΚΛΕΙΣΤΑ ΤΑ ΣΤΟΜΑΤΑ
Μουσική Βασίλης Γαβριηλίδης
Στίχοι Νίκος Μωραϊτης
Μου λέγανε όλοι, μην πας μπροστά
Είναι γκρεμός και δεν τον βλέπεις
Κάνε ένα βήμα πίσω, ακόμα προλαβαίνεις
Είναι φωτιά και είναι κρίμα να καείς
Μου λέγανε όλοι, δεν την αξίζει
τόση αγάπη, δεν το βλέπεις?
Αυτή σε σκότωσε κι εσύ κοντά της τρέχεις
Μα εγώ τα έκλεισα τα μάτια και τα αφτιά μου
Γιατί στον έρωτα αν δεν καίγεσαι, δεν ζεις!
Μη μου μιλάτε, μη λέτε πια
ότι το λάθος μου δεν το' μαθα
μη με κατηγορείτε πια
κλειστά τα στόματα (δις)
έτσι θέλω ν αγαπάω, το λάθος άνθρωπο
μη μου μιλάτε δε θέλω πια
τις συμβουλές και τη συμπόνια σας
ούτε φωνές, ούτε κραυγές
κλειστά τα στόματα
εγώ αυτό που θέλω πάντα θ ' αγαπάω
κι εγώ θα θέλω πάντα εσένα ν' αγαπώ
ΟΤΙ ΚΙ ΑΝ ΠΟΥΝΕ
Εγώ θα κάθομαι και απόψε στα σκαλιά της
Θα γίνω χώμα να περνάει το φόρεμά της
Κι ας μη μου ρίχνει ούτε την άκρη απ' τη ματιά της
ΓΙΑΤΙ ΕΤΣΙ ΕΜΑΘΑ ...ΠΕΘΑΙΝΟΝΤΑΣ ΝΑ ΖΩ!
Μαρία Έλενα
